Romanrijm

Met de aankondiging van mijn romancyclus De morfinetrilogie heb ik een kleine lawine over mijzelf afgeroepen, overstelpt als ik word door vragen op straat, per mail, telefoon – er belde zelfs een aardige Belgische mevrouw.

Ziehier de twee belangrijkste vragen:

1 ‘Heb ik iets gemist als ik Verbrande Schepen en Augustusland nog niet heb gelezen?’

PICT0015
bloemmotieven, alleen niet op jurken of behang…

2 ‘Kun je een tipje van de sluier oplichten over het derde deel? Titel? Inhoud?’

1

Tja, wat zal ik zeggen? Natúúrlijk heb je wat gemist als je Verbrande schepen en Augustusland nog niet hebt gelezen; kijk maar op hun webpagina’s, naar alle lezerspost en andere reacties. Tegelijkertijd zijn de verschillende delen als afzonderlijk boek heel goed leesbaar. Verbrande schepen bijvoorbeeld op een terras en Augustusland op een bankje aan een bosvijver – in welke volgorde men maar wil. Wel is het zo dat deze boeken, en zeker als het derde deel er eenmaal is, een samenhang vertonen en elkaar versterken. Ze reageren dus op elkaar, wat ik als romanrijm zou willen betitelen, en ik weet dat er lezers zijn die daarvan houden. Ze vinden het leuk om dingen te herkennen en voelen zich steeds meer thuis in de opgeroepen romanwereld. Het derde deel zal daar ten slotte ook een aanzienlijke bijdrage aan leveren.
De morfinetrilogie
2

Eén tipje dan. Er wordt in het nieuwe boek weer veel gewandeld in gemijmerd. Bloemen komen er met grote regelmaat in voor, met name de klaproos ofwel papaver waarvan het extract uiteindelijk voor morfine zorgt – laat er overigens geen misverstand over bestaan dat er enig verband zou zijn met de drugsscene. Maar meer dan in de twee vorige delen bevindt de morfine zich nu in het kloppende hart van het verhaal.  Vooruit, nog een tweede tipje. Het derde deel is geschreven in de jij-vorm, waardoor je als lezer nog directer bij alle gebeurtenissen word betrokken. En (dat wordt dan het derde en nu echt het laatste tipje) het verhaal kent weer verschillende dimensies: waan of droom versus werkelijkheid, figuren uit een schimmenrijk en wezens van vlees en bloed, een tijdlijn volgens de klok en wat ook wel genoemd wordt: innerlijke tijd, de tijd die je in je meedraagt, die soms terugkomt, zich dan weer terugtrekt, maar die het linnen is waarin onze ziel is geweven…

Wie nu zijn nieuwsgierigheid niet meer weet te bedwingen, kan een gesigneerd exemplaar van Verbrande schepen en Augustusland thuisgestuurd krijgen, door heel eenvoudig een mailtje te sturen naar paul.gellings@ziggo.nl of naar info@uitgeverijpassage.nl  onder vermelding van: ‘Morfinetrilogie’.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *