Deel dit artikel
Berichten archief
Recente reacties
Who's Online
  • 0 Members.
  • 1 Guest.

Carl

zomer 2008 II 077

In zijn huis in Couze, zomer 2008. Achter hem: een danseresje gesmeed door zijn vader Karl (mijn grootvader) en een foto van zijn fee in baljurk…

Als John Lennon of Harry Mulisch mijn oom waren geweest, hadden de dingen voor mij niet wezenlijk anders gelegen. Mijn oom Carl Joseph Gellings (6 maart 1930 – 7 juni 2015) was een kleurrijke, om niet te zeggen: flamboyante, kunstzinnige persoonlijkheid.

Begenadigd tekenaar en modeontwerper had hij de bijzondere eigenschap mannequins te tekenen met slechts één been en vaak ook met maar één oog (wat overigens aan hun bevalligheid niets afdeed). Er was niets grauws aan hem maar vanwege zijn grijze lokken, baard en bakkebaarden werd hij door sommigen ‘de oude, grijze postduif’ genoemd. Ik heb voor en over hem het volgende gedicht geschreven en voorgedragen tijdens zijn begrafenis op zaterdag 13 juni 2015 in Couze (Dordogne).

 

BIJ DE DOOD VAN DE OUDE POSTDUIF

 

PICT0138

Carls dochter, mijn nicht Marie Claire, samen met haar Paul, op 13 juni 2015 op de begraafplaats van Couze…

Grote vogel vredig in slaap, al bijna terug

bij zijn kern, al bijna los uit zijn vlammend

omhulsel, zijn pluimage, zijn lichaam

 

Een lachje speelt om zijn lippen alsof hij

ogen dicht achter zijn bril

van onmetelijke hoogte kijkt in

een vallei van jaren en jaren

 

Zijn grote liefde: een fee in een baljurk met

een diadeem in een rode toren van haar

hun kinderrijk nest niet ver van de haven

zijn haven, de stad en de nacht waar hij

samen met haar dansend en feestend

doorheen vloog

 

museum_rotterdam83319-22

Met één been en een knipoog…

Nog zie ik de eenbenige schoonheden die

hij tekende aan zijn ontwerpen ontstijgen

en sierlijk een modeshow lopen

nog zie ik alles wat hij hopelijk ook ziet

nu hij zo vast ligt te slapen

 

Hier, in het land waar hij ten slotte aankwam

zag, overwon maar zijn grote liefde verloor

ze ging hem voor en je ziet dat het lachje

op zijn gezicht zich plooit tot de kus

die hij haar zal geven bij het weerzien

 

 

PG

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *