Deel dit artikel
Berichten archief
Recente reacties
Who's Online
  • 0 Members.
  • 1 Guest.

Abandoned memories

PICT0011

Abandoned misschien, maar niet door het scherpe oog van fotograaf Stijn Brakkee…

bij een installatie van Marie Claire Gellings

 

Het geheugen heeft zo zijn vergeten hoeken

Hoge vensters, blauwe banen maanlicht

Zonder maan, hoekige vergetelheid

Verguisde opgetastheden buiten ons

Of binnen, binnen aan ons geestesoog

Onttrokken

                                                Totdat

 

Onvoorspelbaar ogenblik, kranten

Als nat zand een muur uitdringend

Pagina’s als een verpapte pastaschotel

En daar, ja daar spoelt de installatie aan

Verketterd jutwerk, werktrapje, piano

Strijkplanken, tuinladders, een plant

Zo’n groene hond die niet blaft maar

Broccoli onder de douche, de tijd die

Spoelt en vasthoudt, zichtbaar

Vasthoudt, onzichtbaar spoelt

Gevoelloos tot vergeten dwingt

                                 Tot, ja, tot

 

Hoekigheid waaruit langzaam gemis

Opkwijnt, uitdragersrouw in no nonsens

Dode maan, memories abandoned (in New

York moeten ze het ook begrijpen)

Dondert niet of daar de polsklop klinkt

Van die piano of het snurken van een opklapbed

                      hout hout hout

het kussen op de ombouw onder

de okselfrisse broccoli zwijgt boekdelen

zwijgt even bescheiden als zijn gevallen zusjes

zwijgt een zachte schaduw

 

                         en wij?


Wij zijn vandaag een vlakverdeling

Met hartkamers botsend rondom

Een rommelige kern, wij vergeten

En verlaten niets, eeuwig trouw aan

Onze amnesie, aan de spullen die

Onze woorden steeds vervangen

Voorgoed vervangen

                   Totdat het totdatte   

                    Ook hen vervangt

                    Voorgoed voorlopig

                    Zoals alles en het alles

                    Omarmende niets

                    Waterlijn langs land

                    Vloedlijn langs water

                    Op deze platte aarde

                    Binnen de muren

                    Van deze ruimte

                    Met hoge ramen

                    voor het gemak maar

                    wereld genoemd    

 

 

 

Paul Gellings, 13 mei 2016